EVEN VOORSTELLEN: WIE BEN IK EIGENLIJK ?
Dat is een vraag ...

... die velen zich inmiddels gesteld hebben. Het antwoord er op is vaak gecompliceerder dan je als vraagsteller wilt weten. Vandaar dat we het vooralsnog bij wat algemene zaken zullen houden.

Naam: Remko van Rhijn
Geboren te Hilversum in 1971, sterrenbeeld: Steenbok.

Sinds een jaar of vijf ben ik freelance fotograaf / verslaggever voor Truckstar, ee̩̩n van de grootste transportbladen van Europa, en verslaggever bij Radio M Utrecht en RTV Utrecht. Daarvoor ben ik zo'n tien jaar chauffeur geweest, waarvan ik ongeveer 4,5 jaar als internationaal chauffeur voor TDG/Van Straaten te Hilversum heb gereden. 
Driekwart jaar geleden kreeg ik de mogelijkheid om een jongensdroom uit te laten komen: vrachtwagen rijden in Noord Amerika. 

Wat is er dan zo leuk aan het dag in dag uit sturen van logge vrachtwagens ?
Het is veel meer dan alleen maar sturen, het is een manier van leven. Een leven dat nog steeds veel vrijheid kent: muziekje op de achtergrond, koppie koffie of thee in de thermosbeker, geen baas die je op de vingers kijkt en natuurlijk de kick van het sturen van grote auto's door veel te kleine straatjes. 
Het is ook de romantiek van het onderweg zijn, het niet weten waar je die avond zult slapen (maar wel met de wetenschap dat het in het comfortabele bedje van je eigen vrachtwagen zal zijn). vrachtwagenchauffeur zijn is ook een zeer afwisselend bestaan. Het kan maar zo zijn dat je de ene avond in Italie op een terrasje zit en de volgende dag op een Spaans of Frans terrasje. Je bent weliswaar de hele week -niet zelden letterlijk van zondag tot en met zaterdag- van huis, maar aan de andere kant: je komt nog eens ergens. Schotland, Wales, de Cote d'Azur, Napels, Kiev en Athene. Been there, seen that, done that...en op kosten van de baas. 
Nee, even serieus: transport wordt door veel chauffeurs beschreven als een virus. Een virus dat er voor zorgt dat die drang naar reizen steeds weer opspeelt. Settelen ? Dat lukt hooguit een paar jaar, dan begint het weer te 'kriebelen': de verre landen, het onderweg zijn, Het komt er op neer dat als je eenmaal 
geinfecteerd bent, je blijft verlangen naar het leven op de lange baan. 

Jaja, romantiek.... hoe zit het dan met werken?
Okee, je hebt gelijk: Natuurlijk is het niet alleen maar plezier en 'betaalde vakantie '. In Europa kan het leven van een vrachtwagenchauffeur behoorlijk gestresst zijn. Je zit met vaak belachelijk lange wachttijden bij het lossen en laden (om de een of andere reden zijn er klanten die denken dat ze voor de prijs van een honder kilo zware pallet, ongeneerd beslag op de vrachtauto en jouw tijd mogen leggen). Je hebt te maken met onlogische rij- en rusttijdenwetten, planners die vinden dat het overbruggen van vijf centimeter op de kaart best in vijf minuten kan en wereldvreemde magazijnmedewerkersen die jou als chauffeur niet zelden ronduit onbeschoft behandelen. 
Om nog maar te zwijgen over de grootste stressfactor: de tachograaf. Dit ingenieuze apparaat registreert alle ritgegevens: rij- en werktijd, snelheid en afgelegde afstand. Het was oorspronkelijk bedoeld ter bescherming van de chauffeur tegen overijverige werkgevers, maar is uiteindelijk vooral geschikt gebleken voor het bekeuren van chauffeurs. 
Misschien ga ik nu wat kort door de bocht, maar het is wel wat veel chauffeurs ervaren.                 
                                                                                                               
Maar als er zoveel negatieve kanten aan zitten, waarom ga je dan toch weer rijden ?
Omdat het vak op zich nog steeds meeer positieve dan negatieve kanten kent. Maar ook omdat ze zeggen dat het in Amerika beter is en ik wel eens wil weten of die mensen gelijk hebben. Is het rijden in Noord Amerika wel zo mooi als het lijkt?    We kennen allemaal de foto's van die grote vrachtwagens en de uitgestrekte highways 
(zonder inhaalverboden en snelheidsbegrenzers), maar is het werken daar echt zoveel beter dan in Europa met al zijn regels en bemoeizucht? Op deze vraag wil de komende maanden antwoord krijgen. Door het zelf te doen...
Name: Remko van Rhijn
Age: 34
Favorite Quote: “If you can’t stand the speed, stay of the highway”
Website: www.remkovanrhijn.nl




My photo albums

Foto’s
3 items

Video
2 items

Weblog
lees meer...
http://www.remkovanrhijn.nlVideo/Video.htmlDagelijks%20weblog.htmlshapeimage_3_link_0
Even voorstellen